Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας (Charlie and the Chocolate factory) -2005-

Περίληψη και κριτική

Το μεγαλύτερο εργοστάσιο σοκολάτας που μυστηριωδώς δουλεύει αφού κανείς δεν ξέρει ποιοι δουλεύουν για αυτό ανοίγει τις πόρτες του για 5 τυχερούς που θα βρουν τα χρυσά εισιτήρια στις σοκολάτες Γουόνκα σε όλα τον κόσμο. Οι πέντε τυχεροί είναι ένα παχύσαρκο παιδί με μανία για τις σοκολάτες, ένα κακομαθημένο κορίτσι, άλλο ένα κορίτσι που δεν ξέρει να χάνει και κάνει ρεκόρ στο μάσημα τσίχλας κρατώντας την ίδια τσίχλα για ολόκληρες εβδομάδες, ένα αγόρι που η ζωή του είναι συνδεδεμένη με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και ο φτωχός Τσάρλι που συνήθως σοκολάτα τρώει μια φορά το χρόνο, στα γενέθλιά του.


Μία από τις χιλιοπαιγμένες ταινίες της τηλεόρασης, βασισμένη σε ένα βιβλίο υπέροχο το οποίο το είχα διαβάσει καιρό πριν βγει η ταινία και όταν έμαθα ότι βγήκε ανυπομονούσα να την δω. Η μεταφορά είναι επιτυχημένη, με την πλοκή να είναι λίγο πιο σύνθετη και ενδιαφέρουσα σε ορισμένα σημεία.Το θεωρώ λογικό αφού μιλάμε για ένα παιδικό βιβλίο που έγινε ταινία για μικρούς και μεγάλους. Έγινε μια ταινία με πραγματικούς ηθοποιούς που το θεωρώ καλύτερο καθώς την συγκεκριμένη ιστορία δεν την φαντάζομαι με μεγάλη επιτυχία σαν κινούμενο σχέδιο.

Ο Τζόνι Ντεπ πάντα είχε την ικανότητα να παίρνει μαζί του μέσα στην ταινία σε όλες τις παραγωγές στις οποίες πρωταγωνιστεί. Αυτό συμβαίνει και εδώ αλλά όχι τόσο επιτυχημένα όπως σε άλλες παραγωγές, στους Πειρατές της Καραϊβικής για παράδειγμα. Το υπόλοιπο καστ αποτελείται από παιδιά, πράγμα που δεν σημαίνει ότι μειώνονται σε μεγάλο βαθμό οι απαιτήσεις μου. Ο Τσάρλι είναι καταπληκτικός, εντελώς μέσα στον ρόλο. Το ίδιο πιστεύω και για την Βερούκα Σολτ, το κακομαθημένο πλουσιόπαιδο, τον Άυγουστο Γκλουπ, το παχύσαρκο αγόρι αλλά και για τον μανιακό με τα ηλεκτρονικά. Η κοπέλα που υποδύεται την κοπέλα με τις τσίχλες στο στόμα τις για μήνες είναι ένας ενοχλητικός ρόλος αλλά στην ταινία παραείναι το κακό, με νευριάζει απίστευτα η ερμηνεία της. Ο παππούς Τζο είναι υπέροχος, πολύ γλυκός, σε κάνει να χαίρεσαι και να περιμένεις να τον δεις. Οι υπόλοιποι παππούδες και οι γονείς τους Τσάρλι είναι αρκετά καλοί, ο καθένας στο στοιχείο του.

Τα εφέ είναι καλά, όπως θα όφειλαν να είναι, μόνο που στο βιβλίο δεν δείχνουν τόσο ψεύτικα όπως στην ταινία στην οποία καμιά φορά σου βγαίνει αυθόρμητα η απορία "ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν;". Ήμουν σχετικά μικρός όταν είδα την ταινία και δεν πείστηκα απόλυτα, πόσο μάλλον τώρα που πέρασαν και 6-7 χρόνια. Επίσης, ενώ έχει γίνει μια προσπάθεια διαφοροποίησης δεν με ενθουσιάζει ιδιαίτερα το κομμάτι με τον πατέρα του Γουίλι Γουόνκα.

Η ταινία όμως είναι ξεχωριστή για έναν βασικό λόγο: Ούμπα Λούμπα! Τα υπεραγαπώ αυτά τα πλάσματα, που μάλιστα ερμηνεύονται όλα από τον ίδιο ηθοποιό, που κάνουν την ταινία πραγματικά κωμική. Ειδικά η μουσική που με την οποία στολίζουν, κυριολεκτικά, την ταινία είναι τέλεια. Από όταν είχα διαβάσει τους στίχους στο βιβλίο έβγαζα δικές μου μελωδίες και τα τραγούδαγα (τραγικότατο) αλλά στην ταινία οφείλω να ομολογήσω ότι οι στίχοι έδεσαν με την μουσική σε εκπληκτικό βαθμό!

Συμπερασματικά, αναγνωρίζω το νόημα ότι κάθε παιδί συμβολίζει και ένα πρόβλημα της εποχής μας και μάλιστα καμιά ταυτίζω τον εαυτό μου με τον Μάικ Τίβι, τον "κολλημένο" με τα ηλεκτρονικά και την τεχνολογία. Χαίρομαι που κάτι περνάει πίσω από τα φρουφρού και τα αρώματα τα οποία σε ταξιδεύουν σε έναν ονειρικό κόσμο αλλά ο πολύ καλός Τιμ Μπάρτον το παρακάνει λίγο. 

Ταυτότητα ταινίας:
Σκηνοθεσία: Tim Burton
Σενάριο: Roald Dahl (βιβλίο), John August
Πρωταγωνιστούν: Johnny Depp, Freddie Highmore, David Kelly, Anna Sophia Robb, Julia Winter, Jordan Fry, Philip Wiegratz, Helen Bonham Carter, Noah Taylor
Διάρκεια:115 λεπτά

Βαθμολογία ταινίας: 7,5/10

Trailer:


Δείτε την ταινία εδώ(χωρίς υπότιτλους):

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ εκφράστε τα σχόλιά σας με ευγενικό τρόπο!
Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε :)