Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Elizabethtown -2005-

Περίληψη και κριτική

Ο Ντρου για 8 χρόνια σχεδίαζε ένα παπούτσι που όλοι αγωνιούν να κυκλοφορήσει. Όταν αυτό συμβαίνει, όμως, οι κριτικές μόνο καλές δεν είναι και όλοι το αποδοκιμάζουν. Η εταιρεία του Ντρου ζημιώνεται με το ποσό το 972 εκατομμυρίων δολαρίων, ποσό που στρογγυλοποιείται και γίνεται 1 δις. Την ίδια μέρα μαθαίνει ότι ο πατέρας του είναι νεκρός και πηγαίνει στο Κεντάκι, εκεί όπου γεννήθηκε ο πατέρας του, για να εκπροσωπήσει την οικογένειά του η οποία είναι υπέρ της αποτέφρωσης ενώ οι υπόλοιποι συγγενείς δεν θέλουν να ακούν καν την λέξη. Ο Ντρου σκέφτεται την αυτοκτονία αλλά γνωρίζει την Κλερ που όχι απλά του αλλάζει γνώμη αλλά του αλλάζει ολόκληρη τη ζωή. 

Σε μία ταινία με την Σούζαν Σάραντον στο καστ περιμένω ασφαλώς μία τεράστια επιτυχία. Απογοητεύτηκα λίγο γιατί για ένα μεγάλο μέρος της ταινίας η πλοκή δεν μου τραβούσε το ενδιαφέρον και σε ορισμένα σημεία με το ζόρι έμενα συγκεντρωμένος σε αυτό που έβλεπα. Δεν είναι τυχαίο που η ταινία πήρε τα πάνω της γύρω στο 85ο λεπτό και μετά όταν η Σάραντον έκλεψε την παράσταση. Το υπόλοιπο καστ ενώ είχε καλές ερμηνείες, άλλωστε ο Ορλάντο Μπλουμ μόνο σε τέτοιες μας έχει συνηθίσει, δεν κατάφερναν να καθηλώσουν το κοινό. 

Η πλοκή ενώ είχε ωραία στοιχεία και καλές ανατροπές, στο μεγαλύτερο μέρος της δεν μου προκάλεσε κάποια μεγάλη εντύπωση ούτε προκάλεσε αγωνία για την συνέχεια. Το ότι η Κλερ παρέμεινε στην ταινία μετά την σκηνή με το αεροπλάνο και το 60Β, ας μην κοροϊδευόμαστε, όλοι θα ήταν σίγουροι ότι θα συνέβαινε. Το μόνο που μου δημιούργησε ένα είδος περιέργειας ήταν με ποιο τρόπο θα τελείωνε ο πατέρας του Ντρου, ταφή ή αποτέφρωση, γεγονός που είναι τραγικό, από όλη την ταινία η μεγαλύτερη σου αγωνία να είναι για το θέμα αυτό.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, από το σημείο που η Σούζαν Σάραντον, μητέρα του Ντρου, βγάζει λόγο και συμβαίνουν όλα αυτά η ταινία αποκτά ξανά ενδιαφέρον που δεν χάνεται ως το τέλος. Ένα τέλος, αρκετά καλό. Σε εκείνο το σημείο μάλιστα ο Ορλάντο Μπλουμ δίνει τα ρέστα του στην σκηνή που μιλάει στην στάχτη του πατέρα του και τον βλέπουμε να γελάει, να κλαίει, να φωνάζει, να είναι ήρεμος, όλα με τρόπο εκπληκτικό που εντυπωσιάζει.

Δύο καλά χαρακτηριστικά της κατά τ' άλλα μέτριας ταινίας ήταν η μουσική επένδυση και η σκηνοθετική επιμέλεια της ταινίας. Μουσικά, στην σκηνή με το ταξίδι όλα τα κομμάτια που διαδέχονται το ένα το άλλο είναι πολύ χαλαρωτικά και ευχάριστα. Σκηνοθετικά, επιτέλους μετά από αρκετές μέρες είδα μια ταινία που έχει μια καλή σκηνοθετική άποψη.

Ταυτότητα ταινίας:
Σκηνοθεσία/σενάριο: Κάμερον Κρόου
Πρωταγωνιστούν: Ορλάντο Μπλουμ, Κρίστεν Ντανστ, Σούζαν Σάραντον, Τζέσικα Μπιέλ, Τζούντι Γκριρ
Διάρκεια: 120 λεπτά

Βαθμολογία ταινίας: 5,5/10

Trailer:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ εκφράστε τα σχόλιά σας με ευγενικό τρόπο!
Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε :)